Ogród angielski

Ogród angielski

Powiedzenie „ogród angielski” to synonim ogrodu idealnego. Anglicy, zakochani we własnych ogrodach od setek lat, są twórcami bardzo wielu ich odmian. Zafascynowani egzotyką sprowadzali niezwykłe okazy roślin z całego świata. W ten sposób przybyły do Anglii m. in. daglezje, araukarie i srebrne świerki. Urządzanie ogrodów to narodowa pasja Anglików.

Kwintesencją angielskiego stylu są ogrody edwardiańskie – Malowniczość, zgodne z otaczającym siedliskiem nasadzenia, przy zachowaniu jednak swobody wyboru.

Rośliny celowo sadzono tak, aby wyłamywały się spod kontroli – przerastały fugi murów, wchodziły na ścieżki, rozsiewały się w nieoczekiwanych miejscach. Mała architektura ogrodowa była nad wyraz skromna: proste geometrycznie wytyczone murki oporowe i obrzeża rabat, tonące w zieleni schodki. Natomiast, jak na wiejski ogród przystało, bardzo często stosowano detale drewniane.

Angielski ogród to miejsce, które gospodarzom i gościom zapewnia komfort i pozwala zachować poczucie prywatności, niczym ładnie urządzone i przytulne pokoje w domu.

Powszechnie taki właśnie styl projektowania ogrodów nazywany jest angielskim.

Dumą angielskiego ogrodnika pozostaje jak zawsze wspaniale utrzymany trawnik. Wymaga on niesamowicie dużo pracy: podlewanie, nawożenie, koszenie, wertykulacja, napowietrzanie, odchwaszczanie i tak w kółko przez cały rok.