Ogrody tematyczne

Ogród formalny

Styl formalny to styl historyczny: już w antyku stosowano strzyżone żywopłoty i planowano założenia architektonicznie. Tendencja ta rozwijała się przez średniowieczne i renesans, by przeżyć swoje apogeum w barokowych ogrodach francuskich królów. Dziś dalej pozostaje żywa i znajduje swoje zastosowanie.

Ogród formalny to przede wszystkim ogród reprezentacyjny, ma świadczyć o statusie właściciela, onieśmielać i zachwycać zwiedzających.

Styl ten – w wersji nowoczesnej oczywiście – nadaje się więc do stosowania w ogrodach przy rezydencjach i kompleksach jak hotele, restauracje czy uzdrowiska, przy siedzibach dużych koncernów czy władz państwowych. Dobrze wyglądają założenia formalne w przestrzeniach ograniczonych murem lub żywopłotem. Z tego powodu można je stosować w wewnętrznych dziedzińcach w mieście.
Symetryczne podziały i osie widokowe

Ogród formalny to symetrycznie rozczłonkowany układ, czytelna geometryczna kompozycja, zieleń ujęta w sztywne ramy strzyżonych form. Styl ten plasuje się na przeciwległym biegunie naturalistycznego: tutaj natura okiełznana jest ręką człowieka. Ogrodnik narzuca kształt roślinom. Stąd obecność żywych labiryntów i rzeźb ogrodowych – topiarów: jak stożki, kule, spirale, walce i inne.

Cała przestrzeń ogrodowa ukazywać ma racjonalny zamysł projektanta. Świadczyć o tym mają symetryczne podziały stanowiące jednocześnie osie widokowe. Każda taka oś zakończona być powinna ciekawym obiektem – np. rzeźbą, fontanną czy altanką – lub ma prowadzić wzrok spacerującego do atrakcyjnego punktu w krajobrazie, może być to zabytkowy budynek (zamek, kościół) położony w oddali na wzgórzu.

W stylu formalnym wodę stosuje się w postaci geometrycznych basenów, prostokątnych tafli wody albo kanałów, które współtworzą wspomniane osie widokowe.

Ogród miejski

Ogród miejski to ogród wokół miejskiego domu, który powinien być ściśle powiązany ze stylem życia jego mieszkańców. Powinien stanowić przedłużenie domu.

Ogród miejski powinien przede wszystkim być dostosowany do stylu życia jego użytkowników, a więc także do charakteru, w jakim urządzone jest wnętrze domu. Ogród taki powinien więc spełniać podstawowy warunek – styl architektoniczny naszego domu bądź mieszkania musi harmonizować z jego zielonym otoczeniem. Jeżeli architektura charakteryzuje się mocnym stylem, wyraz otoczenia musi być silny. Natomiast przy łagodnych stylach musimy, zastosować kompozycje delikatniejsze, lżejsze, które nie przytłoczą użytkownika. Nowocześnie urządzony dom będzie domagał się minimalistycznego ogrodu, natomiast tradycyjne wnętrze wymagać będzie raczej klasycznego ogrodu formalnego. By spełnić ten warunek, dla małej architektury, nawierzchni czy mebli ogrodowych itp… stosuje się podobną kolorystykę i materiały do tych, które użyte zostały w domu. Łączącym elementem z ogrodem może być taras, który delikatnie wprowadza w krainę zieleni.
Mały ogród

Miejski ogród najczęściej posiada niewielkie rozmiary, jego projekt więc musi być dobrze przemyślany a samo założenie wielofunkcyjne, praktyczne. Materiał roślinny musi być starannie dobrany, wybierajmy rośliny długo kwitnące lub ozdobne przez cały sezon np. zimozielone (bukszpany, rododendrony). Pamiętajmy, że zimą nasz ogród również musi być atrakcyjny. Nie warto szaleć z ilością gatunków, powinno ich być mało za to o wyrazistych formach i kolorach.

 

Ogród miejski

Ogród naturalistyczny

Styl naturalistyczny charakteryzuje swobodna kompozycja i bujny wzrost roślin. To one są tutaj najważniejsze. Aby silnie rosły i nie potrzebowały naszej pomocy, należy zapewnić im optymalne warunki rozwoju.

Kliknij na zdjęcie, aby powiększyć.

Pierwszym krokiem do takiego ogrodu jest analiza siedliska (światła, gleby, klimatu) oraz rzut oka za płot: sprawdzamy, co rośnie dziko wokół naszej działki. Z założenia bowiem ogród naturalistyczny powinien wpisywać się harmonijne w otaczający go krajobraz.
Dobór roślin: gatunki rodzime lub takie, które wyglądają „swojsko”

Odmiany rodzime mają pierwszeństwo przed przybyszami z odległych regionów świata. Chabry, dzwonki, paprocie – dobór gatunków zależy od rejonu. Z tej przyczyny nie musi to być stały zestaw roślin. Na przykład w rejonach podmokłych będą dominowały wierzby i olchy, z bylin natomiast knieć błotna, kopytnik pospolity, kosaćce syberyjskie, rdest wężownik. Na terenach górskich będą to sosny, świerki czy buki, a także tojady, naparstnice i parzydło leśne. Na suchych i kwaśnych glebach sięgamy po wrzosy i borówki.

Posadzić też możemy rośliny, które niekoniecznie są rodzime, ale wyglądają „swojsko” i wpasowują się w krajobraz okolicy. W takich założeniach często i chętnie sięga się po trawy i byliny trawopodobne – miskanty, turzyce, trzcinniki, proso, rozplenice. Posadzone większymi grupami wyglądają bardzo naturalnie.

Ogród naturalistyczny jest ekologiczny i przyjazny zwierzętom. Ptaki zaprosić możemy do ogrodu, sadząc krzewy i drzewa, które owocują jak: jarzębiny, kaliny, bzy czarne i głogi. W ogrodzie naturalistycznym dobrze będzie wyglądał staw, o nieregularnym kształcie, bujnie porośnięty tatarakiem, trzciną i pięknie kwitnącymi kosaćcami, zamieszkały przez żaby.
Tylko naturalne materiały

Materiały powinny być naturalnego pochodzenia – kamień, żwir, kora, drewno. Zdecydować się możemy na drewnianą altankę lub kamienne ścieżki i murki. Naturalność wprowadzają też zwalone pnie porośnięte mchem czy swobodnie porozrzucane głazy i kamienie.

Elementy architektury ogrodowej – odwrotnie niż w stylu np. nowoczesnym – powinny wtapiać się w ogród, nie dominować nad roślinami. Jeśli altanka, to z drewna i porośnięta bluszczem. Pnącza bowiem bardzo dobrze wyglądają w takich ogrodach – wijące się po ścianach winobluszcze, wiciokrzewy i powojniki wzmacniają efekt bujności.
Ogród, który żyje swoim życiem

Z założenia ogród taki sam się reguluje, wymaga minimum naszej ingerencji. Z tego powodu jest do propozycja dla osób szukających w ogrodzie wytchnienia, a nie pracy. Miejsce trawnika zajmuje łąka kwietna, nad którą fruwa chmara owadów, albo rośliny okrywowe, jak barwinek czy kopytnik pospolity. Osobom, które nie potrafią sobie wyobrazić ogrodu bez trawnika, polecić można mieszanki traw z nasionami stokrotek i koniczyny, gdyż taki „kwitnący” trawnik wkomponuje się w idee ogrodu naturalistycznego.
Minimum pielęgnacji

Rzadko sięgamy po sekator. Pielęgnacji ten ogród wymaga akurat tyle, by nie wyglądał jak nieokiełznana i trudno dostępna dzicz.

Nic nie stoi na przeszkodzie, by w jednym ogrodzie łączyć różne style – zwłaszcza jeśli ktoś posiada duży teren. Zieleń blisko domu może mieć charakter bardziej formalny, natomiast krańcom działki nadać możemy wygląd właśnie naturalistyczny, który harmonijne będzie łączył się z naturą za płotem

4

Ogród-naturalistyczny

Ogród żwirowy

Żwir ma wiele zalet, jest łatwy w utrzymaniu a przede wszystkim poprawia estetykę ogrodu. Jeżeli chcemy stworzyć elegancką rabatę, nie bójmy się go stosować, gdyż jest idealnym tłem dla roślin.

Żwir w ogrodach może pełnić funkcję estetyczną, kolorystyczną bądź praktyczną, może bowiem zastąpić trawnik. Jest ważnym materiałem i składową stylu japońskiego lub śródziemnomorskiego. Dobrze sprawdza się też w niewielkich ogrodach miejskich o prostych formach, podkreślają znakomicie ich charakter.

Praktyczną stroną grysu bądź żwiru stosowanego na rabatach jest to, że zapobiega zachwaszczeniu. Mimo iż jest droższy od kory sosnowej, to ma nad nią dużą przewagę – nie ulega on rozkładowi i nie trzeba go co kilka lat uzupełniać.
Na rabaty, ścieżki czy w otoczeniu wody

Żwiry w ogrodach stosowane są już od lat. W ogrodach krajobrazowych żwirem wysypywano ścieżki. Niezastąpiony jest także na rabatach w stylu śródziemnomorskim, gdzie podkreśla rośliny o wyraźnym pokroju, które wyróżniają się wśród innych np. juki, liliowce, szachownice.
Sygnalizuje wodę w ogrodzie
Cudowne ogrody japońskie słyną ze żwirowych powierzchni, które przedstawiać mają wodę. Przeczesując małe kamyczki za pomocą grabi, układa się z fale.
Znaleźć go możemy także w założeniach nadwodnych, gdzie pięknie komponuje się ze strumieniami, sadzawkami a nawet większymi stawami. Jeśli nie mamy prawdziwej wody w ogrodzie, to za pomocą żwiru możemy stworzyć złudzenie jej obecności. Gdy na żwirowej rabacie posadzimy trawiaste rośliny (miskanty, rozplenice, irysy syberyskie czy turzyce) i dodamy kilka większych otoczaków, założenie to będzie łudząco przypominało kamienisty brzeg górskiego potoku.
Dodaje koloru

Żwir może także stanowić akcent kolorystyczny. Szeroka gama barw sprawia, iż mamy nieograniczone możliwość w tworzeniu rabat żwirowych. W ciemnych zakątkach stosujmy jasne tonacje, które rozświetlą rabatę. Tam, gdzie mamy dużo światła słonecznego możemy pokusić się o ciemniejsze odcienie żwirów lub grysów, stosując rośliny o jasnych liściach lub kwitnące na biało. Z grysu możemy stworzyć imitację płynącej rzeki albo zastosować go zamiast bruku na ścieżkach. Doskonale nadaje się jako tzw. ściółka na suche rabaty, szczególnie trawiaste. Miskanty, rozplenice, trzcinniki idealnie współgrają ze strukturą żwirów o rożnej frakcji i barwie. Także lawendy, mikołajki lub przegorzany to dobre rośliny na takie rabaty.

Ogród nowoczesny

Ogród nowoczesny jest jedną z trudniejszych aranżacji. Jednocześnie jest bardzo efektowny. A czy da się go dobrze zaaranżować we własnym zakresie?

Ogród nowoczesny mimo oszczędnej formy, wymaga także często, dużych nakładów finansowych, gdyż zarówno materiały jak i rozwiązania techniczne powinny być z tzw. wyższej półki.
Często do nowoczesnych aranżacji wprowadza się nowoczesne materiały tj, stal, beton, plastik, szkło itd. Istotnym elementem aranżacji nowoczesnych jest kolor. Dominuje prostota i przejrzystość całego układu.

Najważniejsza w ogrodzie nowoczesnym jest bowiem kompozycja, którą tworzy forma, tekstura i kolor – niekoniecznie roślin, ale wszystkich elementów przestrzeni. Kompozycję tę najczęściej tworzą proste linie lub kształty geometryczne oraz monochromatyczne odcienie chętnie przełamywane jakimś mocnym akcentem kolorystycznym. W ogrodzie nowoczesnym równie ważny jak rośliny – jeśli nie ważniejszy – jest dobór wyposażenia: mebli ogrodowych, posadzek, kolor i struktura murów, kształt i barwa donic, rzeźby ogrodowe. Dominujące materiały to beton, tworzywa sztuczne, szkło, stal szlachetna.

Ważną rolę kompozycyjną pełnią duże, gładkie powierzchnia – idealnie przystrzyżony trawnik lub niezmącone lustro wody.

Great-new-modern-garden-design-london-2014-8

Modern-garden-design-modern-house-with-garden-design-idea-home

Ogród śródziemnomorski

Wiele drzew i krzewów zachwyca południowym urokiem. Niektóre są na tyle odporne na zimno, że mogą rosnąć także polskich ogrodach.

Marzenie o odrobinie Italii tuż za drzwiami naszego domu ma szansę się spełnić, jeżeli zaaranżujemy ogród w stylu śródziemnomorskim. Właściwą aurę pomogą stworzyć egzotyczne okazy, jak np. judaszowiec, palma konopna, puzyrnik i wiele innych. Te południowe rośliny mogą i u nas rosnąć na wolnym powietrzu, jeżeli tylko w zimie osłonimy je tak, aby nie ucierpiały w okresach mocniejszych mrozów. Niektórym mniej wrażliwym gatunkom zimowa ochrona jest nawet niepotrzebna.

Styl śródziemnomorski
Bujnym kwitnieniem zauroczą nas krzewy puzyrnika Ceanothus i ketmii róży chińskiej Hibiscus sinensis. Egzotycznych wrażeń dostarczy widok palmy konopnej Trachycarpus i juki Yucca. Zawsze zielone rośliny, jak np. bukszpan i wawrzyn, niezmiennie zadziwiają eleganckim wyglądem formowanych sylwetek, a gorzka pomarańcza Poncirus trifoliata zachwyca białymi kwiatami, których intensywny cytrusowy zapach wypełnia powietrze w ogrodzie.
Dosyć dobre warunki wegetacji śródziemnomorskim roślinom zapewnia łagodniejszy klimat zachodnich regionów naszego kraju. Im dalej na wschód, tym mniejszy jest wybór południowych roślin, które mogą przetrwać ostrzejsze zimy. Dużo zależy także od warunków lokalnych.
Przetrwanie ciepłolubnych roślin w naszym ogrodzie zależy przede wszystkim od tego, w jakim miejscu rosną. Najmniej odpowiednie są otwarte stanowiska, narażone na działanie wiatru i inne kaprysy pogody. Natomiast idealne jest miejsce przy południowej ścianie domu. Mury dobrze osłaniają od wiatru, łatwo się nagrzewają i dosyć długo magazynują ciepło słoneczne, z którego mogą korzystać rośliny. Na zimno bardzo wrażliwe są zwłaszcza rośliny młode, posadzone niedawno. Wraz z wiekiem większość śródziemnomorskich gatunków zwiększa swoją odporność na niskie temperatury. Dlatego zimowe osłony chroniące przed mrozem należy zapewnić przede wszystkim roślinom w kilku początkowych latach po posadzeniu.

Najdelikatniejsze rośliny z południa możemy zastąpić gatunkami bardziej wytrzymałymi na zimno. Będzie to drobne oszustwo, które jednak w niewielkim stopniu wpłynie na śródziemnomorski charakter ogrodu. Drzewka oliwki mogą przetrwać nasze zimy tylko w niewielu miejscach. Możemy jednak zastąpić je roślinami o zbliżonym wyglądzie. Grusza wierzbolistna Pyrus salicifolia ma takie same jak oliwka srebrzyste liście, a oliwnik wąskolistny Elaeagnus angustifolia – bardzo podobne owoce. Zamiast typowych śródziemnomorskich cyprysów Cupressus w naszym ogrodzie posadźmy cyprysiki Chamaecyparis, żywotniki Thuja i jałowce ‘Skyrocket’ o bardzo podobnym, wąskim i strzelistym pokroju. Latem grupę rosnących w ogrodzie południowych gatunków drzew i krzewów możemy wzbogacić roślinami w pojemnikach, jak np. oleander, bugenwilla czy lantana. Śródziemnomorską aranżację dodatkowo upiększą amfory, wazy i terakotowe figurki.

Dla ogrodu śródziemnomorskiego typowe są krzewy formowane

Ogród chiński

W chińskim stylu prowadzenia ogrodu jest kilka najważniejszych zasad, które muszą zostać zachowane, aby jego wygląd był rzeczywiście zbliżony do tradycyjnej formy architektury krajobrazu.

Ogród musi składać się z nieparzystej ilości elementów, co sprawia wrażenie że ogród nie jest jeszcze skończony, a przestrzeń działki niezagospodarowana.

Pierwszą zasadą ogrodów chińskich jest prostota i minimalizm przy jednoczesnym unikaniu regularnych brył i linii. Ogród bowiem ma podwójny aspekt – wizualny, zachowany przez wyraźną estetykę miejsca oraz głęboki, ukryty symbolizm, który traktuje ogród jako reprezentację, odzwierciedlenie istoty świata. Ogród chiński musi zawierać wodę, symbolizującą życie. Najlepiej jeśli jest to potok, strumyk. Naturalnie może wystarczyć oczko wodne.

Kolejnym ważnym elementem są góry; pieczary, duże głazy, sterty kamieni – otoczaków tworzące wyobrażenie gór. Ostatnim elementem są drogi. Kręte, wijące się, koniecznie kamienne. Najlepiej ułożyć je z gładkich, płaskich kamieni. Drogi powinny być asymetrycznie rozłożone i prowadzić do wszystkich zakamarków ogrodu.

Roślinność to przede wszystkim drzewa, odpowiednio przycinane, nadające ogrodowi formę przestrzenną. Z kwiatów zaś, orchidea, a także chryzantema i piwonia.

Połączenie tych kilku elementów pozwoli na budowę prawdziwie chińskiej przestrzeni.


Ogród angielski

Powiedzenie „ogród angielski” to synonim ogrodu idealnego. Anglicy, zakochani we własnych ogrodach od setek lat, są twórcami bardzo wielu ich odmian. Zafascynowani egzotyką sprowadzali niezwykłe okazy roślin z całego świata. W ten sposób przybyły do Anglii m. in. daglezje, araukarie i srebrne świerki. Urządzanie ogrodów to narodowa pasja Anglików.

Kwintesencją angielskiego stylu są ogrody edwardiańskie – Malowniczość, zgodne z otaczającym siedliskiem nasadzenia, przy zachowaniu jednak swobody wyboru.

Rośliny celowo sadzono tak, aby wyłamywały się spod kontroli – przerastały fugi murów, wchodziły na ścieżki, rozsiewały się w nieoczekiwanych miejscach. Mała architektura ogrodowa była nad wyraz skromna: proste geometrycznie wytyczone murki oporowe i obrzeża rabat, tonące w zieleni schodki. Natomiast, jak na wiejski ogród przystało, bardzo często stosowano detale drewniane.

Angielski ogród to miejsce, które gospodarzom i gościom zapewnia komfort i pozwala zachować poczucie prywatności, niczym ładnie urządzone i przytulne pokoje w domu.

Powszechnie taki właśnie styl projektowania ogrodów nazywany jest angielskim.

Dumą angielskiego ogrodnika pozostaje jak zawsze wspaniale utrzymany trawnik. Wymaga on niesamowicie dużo pracy: podlewanie, nawożenie, koszenie, wertykulacja, napowietrzanie, odchwaszczanie i tak w kółko przez cały rok.


Ogród wiejski

Ogród wiejski charakteryzuje się swojskim, swobodnym klimatem. Ogrody urządzone w tym stylu otoczone są drewnianym płotem lub wykonanym z surowego, polnego kamienia, co podkreśla ich naturalny charakter. Ogród wiejski harmonizuje z otaczającym krajobrazem. Z tego powodu rośliny powinny być niezbyt wyszukane lecz popularne, spotykane otaczającym terenie i, co najważniejsze, ulubione przez gospodarzy. W wiejskich ogrodach aż kipi od barwnych i pachnących rabat kwiatowych.

Bardzo podobny do wiejskiego jest ogród sentymentalny. Dużo w nim nastrojowych zakątków, ruin, sadzawek, ukrytych altan. Ogrody takie wywołują wspomnienia dawnych czasów i miejsc.

W ogrodach wiejskich z elementami sentymentalnych nie można zapomnieć o elementach skalnych. Kamienie różnego rodzaju połączone są z miniaturowymi roślinami skalnymi tworzą element podnoszący walory naszego ogrodu. Dodatkowo szemrząca woda spływająca z kamieni wprawi nas w stan wyciszenie i spokoju.

 

 

Ogród japoński

Ogród japoński – ogród w tradycyjnym, japońskim stylu, spotykany przy domach prywatnych, w parkach, przy świątyniach buddyjskich i shintō oraz w pobliżu zabytków (np. zamków).

Ogród japoński ma naśladować przyrodę, nie starając się jej podbić ani zniszczyć. Należy go tak pielęgnować, aby jak najstaranniej ukryć działania człowieka. Ideałem dla japońskich ogrodników jest odpoczynek wśród dzikiej przyrody. Jeden z tekstów dotyczących urządzania ogrodów japońskich (XI w.) mówi: ucz się od natury, lecz jej nie kopiuj.

Istnieje kilka rodzajów ogrodów japońskich, ale wszystkie cechuje harmonia, prostota, asymetria i elegancja. Dwa podstawowe style ogrodów to TSUKIYAMA z małymi pagórkami, kamieniami symbolizującymi góry, stawami naśladującymi morza i jeziora oraz KARESANSUI – styl suchego ogrodu ze żwirem przedstawiającym wodę, głazami wyobrażającymi wyspy i grabionym piaskiem imitującym uderzające w nie fale.

Niezbędnym elementem w klasycznym ogrodzie japońskim jest woda – wnosi do niego życie, ruch. Czasem bywa zastąpiona nieregularną plamą jasnego żwiru. Konieczny jest także kamień – symbolizuje niezmienność i trwałość przyrody. Głazy użyte do dekoracji ogrodu powinny mieć naturalną formę, taki sam kolor i fakturę. W roślinności dominuje kolor zielony. Kwiaty zastosowane są tylko jako pojedynczy akcent. Najczęściej używane rośliny to: azalie japońskie, klony palmowe, magnolie i wiśnie oraz peonie. W japońskim ogrodzie znajdziemy także kamienne latarnie i ścieżki ułożone z pojedynczych płaskich kamieni.